Gönülçelen

Kırıklarını aldırdım kalbimin
Zırhımı çıkattım astım portmantoya
Güzel vücutlar, boş suratlar
Benimse yenmiş tırnaklarım, titrek ellerim var
Evet, dedi, bende seni aldattım
Bir kez de değil üstelik
Çünkü beni çok kanattın
Çok sevdiğim bir yalandın

Gönülçelen, gönülçelen
Aynı anda utanmadan
Hem kırıcı, hem kırılgan
Yordun beni gönülçelen
Gönülçelen, gönülçelen
Biraz gerçek, biraz yalan
Hem yarabandım, hem yaram
Bitsin artık, gönülçelen
Back to Top